zondag 20 mei 2018

Workshop haai vissen #1


Dutchfishingstuff Workshop haai vissen #1

12 mei 2018, na lang voorbereiden en een heel aantal proeven te hebben gedraaid was het dan eindelijk zover, de eerste officiële workshop van Dutchfishingstuff. Voorlopig staan er 5 zaterdagen gepland om uit te varen, deze staan allemaal in het teken van het vissen op haai. Haai is de meest tot de verbeelding sprekende sportvis uit onze eigen Noordzee.
Ik zeg speciaal sportvis, wij vissen namelijk allemaal puur voor de sport op de gevlekte gladde haaien. De ongeschreven regel die geldt op alle offshore boten is dan ook, vangen, fotograferen en retour, zoals het hoort!
Om 7 uur in de ochtend ontvingen we tien vissers, een mengelmoesje van zoetwater en zoutwater vissers, maar met een ding gemeen: de wil om een haai te vangen. Voor een ieder van hen zou het de eerste worden, spannend dus.
Dat we vis zouden vangen was vooraf al bekend, de scharren liggen op sommige stekken namelijk erg dik opgestapeld. Wat niet zeker zou zijn is het vangen van een haai, het is immers nog vroeg in het jaar en aangezien dat al onze andere ‘’zomergasten’’ ook al verlaat zijn aangekomen slaat de twijfel dus een beetje toe bij de organisatie. Kansloos was het zeker niet, de eerste haai die we ooit hebben weten te vangen was op 13 mei.
Er waren nog geen vangstmeldingen gedaan van haaien dit  voorjaar, enkel uit het Belgische Nieuwpoort wisten we een bericht op te pikken, een klein sprankje hoop dus!
De andere kant is natuurlijk wel dat de grootste haaien als eerste aankomen….


Na het enteren van de pirate2 met als schipper René de Back verlieten we rond 7.15 uur de haven van Vlissingen. Als eerste zouden we een van onze vaste haaienstekken gaan bevissen, een stek waar je niet altijd veel andere vis kan verwachten, maar wel een haai en een zeebaarsje. Mochten de haaien het af laten weten zouden we in de middag op een ander stekje wat scharren en wijtingen gaan vangen, maar dat bleek niet nodig…. Op deze stek bleken de scharren ook ruimschoots aanwezig. Sterker nog, wie zijn lijnen even liet liggen had meestal twee of drie scharren aan de haken hangen. Op zich wel leuk, maar op deze manier hebben de haaien weinig kans om bij ons aas te komen, maar toch…



Om het vissen zo vlot mogelijk te laten verlopen en de kans op een haai te vergroten wordt er tijdens de workshops door iedereen met hetzelfde materiaal gevist. Kwalitatief goede onderlijnen die zich al jaren bewijzen bij het vissen op haai, goed lood, hengels, molens enz.. Daarnaast staan we ook de gehele dag klaar om iedereen te helpen waar nodig. Optuigen van de hengels, vervangen van haaklijnen, aas aanzetten, vissen onthaken, plekken opgeruimd houden en zelfs de bijvangst schoonmaken hoort allemaal tot onze taken zodat onze klanten zich optimaal kunnen bezig houden met het vissen op zich! Uiteraard wordt al het materiaal ook door ons verzorgd, eigen hengels zijn dan ook niet nodig, maar mag natuurlijk wel!



Haaien kunnen we niet beloven en niet iedereen zal daadwerkelijk een haai gaan vangen, hoewel dat wel eens voorkomt natuurlijk, maar we geven u wel een goede basis mee zodat u zelf in de toekomst weet wat u moet doen om een haai te vangen.

Na het vangen van wat plat- en rondvis is daar dan plotseling die verlossende haaienbeet en wat voor een. We hebben hier duidelijk te maken met een grote vis. Wat een kracht en wat een gewicht zit hier achter zeg! Er zit maar een ding op, alle lijnen aan stuurboord indraaien en de vis rustig de tijd geven. Hij is al van de bodem, obstakels zal hij dus niet meer tegen komen, lijnbreuk is het enige wat deze vangst nog kan verpesten. Net als bij het vissen op karper is het uitermate belangrijk te vissen met een goed afgestelde slip, ook dit is een spelletje van geven en nemen! Het gaat al tien minuten goed, maar dan krijgt de haai het op zijn heupen en zwemt met een noodgang achter de boot door en pakt alle lijnen op de achterkant mee. Het enige dat nu nog telt is het behouden van de vis, lijnen worden afgeknipt of doorgesneden, maar terwijl we daar mee bezig zijn gebeurt het, de lijn valt slap en de vis is weg. Gebroken haak. Ik kan het ook niet vaak genoeg zeggen, onthaak platvissen ook nooit met een tangetje, voor je het weet heb je de haak of de knoop beschadigd. Als ik zeg een meter doe ik te kort, als ik zeg 110cm waarschijnlijk nog, maar we zullen het nooit weten helaas.

Gelukkig bleek de haaienkoek niet op, al snel de volgende aanbeet, deze was wat minder groot, maar gaf voldoende sport om er van te genieten. Na een aantal minuten werd het net onder een prachtige haai van 74cm gestoken, de eerste is binnen. Voor de meeste op de boot de eerste haai die ze zouden zien, bijzonder moment dus!


Na alle consternatie is het weer tijd om alles in orde te brengen, nu is iedereen scherp natuurlijk. We vangen weer voldoende schar, afgewisseld met wijting en zeebaars, prima visserij dus.
Nummer drie komt vrij onverwacht en meet 70cm, de visser in kwestie is er duidelijk blij mee, dat zien we graag natuurlijk.

De stroom gaat er uit en het tij gaat kenteren, hoogste tijd om de boot weer op orde te brengen voor de volgende ronde, nu is de visserij lastig en de vangsten slap. De bijvangst van schar en wijting wordt voor iedereen schoongemaakt, hengels terug in orde gebracht en boot wat opgeruimd zodat we bij het inzetten van de stroom weer met een schone lei kunnen beginnen. Als de boot door de stroming weer in positie is gebracht trekt de visserij ook weer aan, volop schar en wijting, maar de volgende haaienronde blijft uit. 

Zelfs het uurtje dat we van René cadeau kregen hielp niet, maar voor een eerste workshop hoor je ons niet klagen! De wind trok flink aan en de truien en jassen moesten op deze overwegend zonnige dag weer uit de kajuit gehaald worden, het was goed geweest voor vandaag.
De laatste vissen worden schoon gemaakt, de hengels opgeruimd, het dek geschrobd en zo varen we terug richting de haven. Alle emmers bleken goed gevuld, sommige hadden zelfs meer dan 40 maatse vissen mee naar huis.



De jongste deelnemer vandaag was 9 jaar, de oudste durf ik niet te zeggen, maar genoten hebben ze allemaal dat was wel duidelijk.

Ik wil alle deelnemers hartelijk danken voor de getoonde interesse, het vertrouwen, slappe geouwehoer en alles wat deze dag tot een prima visdag maakte, jongens, meisje en heren, bedankt!! Speciale dank aan Job Vissenberg voor het nemen en bewerken van de vele mooie foto’s!

Wil je nu ook eens een workshop meemaken? Bezoek onze site en stuur ons een berichtje. In de zomer vissen we vooral op haai(kant en boot), zeebaars en makreel, maar ook alle andere zeevissen zijn te bespreken natuurlijk. www.dutchfishingstuff.nl

Martijn Dekkers
Dutchfishingstuff

zondag 19 november 2017

Wijting, wijting en nog wat andere soorten!





Ieder jaar weer het zelfde liedje en toch klagen we niet! Het zeewater wordt snel kouder, onze zomergasten verzamelen zich en maken zich klaar voor de trek richting warmer water. Zij maken plaats voor de wintervissen. Zeebaars is nu prima te vangen. Zij eten zich nog even vol ter voorbereiding op de lange tocht die ze voor de boeg hebben. Vind je een stek waar ze verzamelen is het een koud kunstje om ze te vangen, mits je op het goede moment aan het vissen bent.


Tong zit er ook nog, bot is eigenlijk altijd aanwezig, maar het doel van de komende tripjes zijn toch wel onze wintergasten. Met wijting en schar als hoofddoel en af en toe een uitstapje naar de gul.
Voor een reportage over het vissen op wijting staat er een tripje naar de Zeeuwse stranden gepland. Met zijn vijven spreken we af om aan het einde van de middag te vertrekken en een avondje rond laag water te vissen. Helaas gooit het weer roet in het eten. Noodgedwongen strijken we neer aan de waterweg, maar dat was al te lezen in onze vorige blog.

De strandsessie kon niet lang meer op zich laten wachten, de deadline kwam snel dichterbij. We besloten dan ook op een donderdagavond te gaan. Het tij was veelbelovend, de verkeersdrukte niet, wat een ellende! Ik kwam dan ook veel te laat aan op het strand, de rest stond al ongeduldig te wachten, ik had namelijk het aas bij me. Geert, die speciaal als fotograaf mee gegaan is, maakte dankbaar gebruik van het laatste licht. Hij begon alles wat we deze sessie zouden gebruiken vast te leggen op de gevoelige plaat.

Ondertussen stelde ik de twee strandstokken op, de rest kon direct beginnen met vissen, zij waren al klaar met opstellen. De eerste vissen lieten niet lang op zich wachten. Robert en André haalde de eerste wijtingen en scharren naar boven.
Normaal gesproken ben ik van de zelf geknoopte onderlijnen, maar door de drukte ging me dat niet lukken deze keer. 

Gelukkig zag ik een foto van Sjaak Lobs voorbij komen op Facebook, hij knoopt zijn onderlijnen altijd zelf. Ze zagen er goed uit, ik besloot hem dan ook te contacteren en te vragen of hij ze voor mij ook zou willen knopen. Na het aanhoren van mijn wensen viel er een paar dagen later een envelop op de mat. Dat Sjaak weet waar hij mee bezig is zag ik direct, kwalitatief goed materiaal, nette knoopjes en zorgvuldig verpakt. Bedankt Sjaak! Uiteraard maakt Sjaak meerdere soorten onderlijnen. Interesse? Zoek hem even op Facebook.



Het was al bijna laag toen ik serieus begon met vissen. De stroom was er ver uit en de aanbeten ook. Zoekend met een piramide loodje kon ik toch wat wijtingen arresteren. Een tijdje later kwam de stroom er weer in en begon het bij iedereen weer te lopen. De wapperlijnen van Sjaak waren veruit favoriet vandaag, de meeste vissen vielen voor deze presentatie. 

We vingen een hele mooie mix van zomer- en wintergasten. Bot, wijting, schar, scholenbaars en een tong. Het opkomende water kun je helaas niet tegenhouden. Naarmate het water hoger kwam werden de vangsten minder en beduidend kleiner. Aangezien we de volgende dag gewoon moeten werken en nog een flinke terugrit voor de boeg hebben besluiten we te stoppen. Goed is goed. De doelstelling was ruimschoots gehaald.

Tijd voor het volgende avontuur….


Martijn.

maandag 9 oktober 2017

Aan de Waterweg!




Wanneer ik mijn laatste blog heb geschreven weet ik eigenlijk niet meer, best een tijdje geleden geloof ik. Werk, kinderen en wat andere verplichtingen zorgen er voor dat de visserij wat minder geworden is. Daarnaast ben ik met wat visserijen bezig waar ik even niets over uit de doeken wil doen, maar dat komt nog wel.
Afgelopen zaterdagavond stond er een strandsessie op het programma, met wijting als voornaamste doel. Matisse, Robert, Joop en Geert waren ook van de partij. Helaas zagen we het al een beetje aankomen, net als wel vaker gooit nu ook het weer roet in het eten. We kunnen wel tegen een stootje, maar een NW 6 a 7 met flink wat regen is ons toch echt te veel van het goede.

Gelukkig zijn bovengenoemde niet bang van wat regen en werd er koers gezet richting de Europoort. Robert wist nog een mooi stekje aan de Waterweg en we zouden daar achter de dijk staan en de wind die ons toch nog kon bereiken kwam van achteren, prima dus.
Ook hier is het doel wijting. Zelf heb ik hier al vele uren doorgebracht om de kabeljauw/gul achter de schubben te zitten. Vandaag zou ik het allemaal wat subtieler aan moeten pakken en besloot vrij licht gaan vissen, voor zo ver dat kan aan de Waterweg.
Joop is de enige niet visser onder ons, maar ook hij had wel zin in een heerlijke vissessie aan een rustgevend strand. Haha, sta je dan met rot weer in de Europoort de lucht van  ruwe olie op te snuiven, zonder regenpak. Chapeau Joop, goed bezig! Maar Joop staat zijn mannetje en vist de gehele avond netjes door. De rechter hengel is voor Joop, de linker pak ik zelf.

Beide worden voorzien van staande lijnen met drie wapperlijnen in rood en geel voorzien van haakmaatje vier. Zagers, pieren en messchelpen dienen als aas.
Het is afgaand als de eerste worp gemaakt wordt. De stroming valt mee, 150 gram met ankers blijft liggen. De eerste aanbeten komen binnen twee minuten. Robert bijt de spits af met een mooie wijting. Daarna kan ik er twee binnen draaien, Joop, Matisse en Geert doen gezellig mee. Zo gaat het een uurtje door, dan worden de beten wat minder. Ik probeer van alles, wapperlijnen, afhouders, kleine en grote haken, ver nog verder, dichtbij, het valt even niet mee. Wanneer we richting het lage water gaan begint het ineens hard te stromen, ik moet 200 gram+ inzetten om te blijven liggen. Maar dat legt me geen windeieren, een mooie tong en nog wat wijtingen maken de avond compleet.

Nu begint het weer ons toch wel parten te spelen en denken we aan opruimen, ik doe nog een laatste worp. Rijg mijn haaklijntjes compleet vol met zagers en pieren en hoop stiekem op een gulletje. Dat gebeurd ook. Een goede aanbeet en een behoorlijke weerstand maken me wat zenuwachtig. Het valt immers niet mee een gul op het droge te krijgen aan de woeste Waterweg. Waar ik voor vreesde gebeurd dan ook. Net onder de kant raakt mijn lood vast tussen de stenen en verlies ik niet alleen de vis, maar ook mijn lood en onderlijn. Daarom vissen we op gul altijd met een jojo-rig. Jammer maar helaas.
Wat een prachtige strandsessie moest worden eindigede langs de machtige Waterweg, inclusief wind en regen, maar gezellig was het wel!

Martijn.